Mijn wandelreis

In de natte zomer van 2014 liep ik in mijn eentje langs pelgrimspaden vanuit de Franse Bourgogne naar Hilversum. Het was zwaar, ik maakte alle beginnersfouten, en toch smaakte die eerste lange afstandswandeling naar meer. Sindsdien probeer ik elk jaar een grote tocht te ondernemen. Alleen, met een vriend of met een van mijn zonen. Heel basic en altijd met een klein tentje, zodat ik vooraf niet veel hoef te plannen. Zo liep de afgelopen jaren meerdaagse tochten in de Vogezen, de Morvan en de Franse Alpen: de GR5 van Nice naar Genève, de GR54 in het Écrins, en de Tour du Mont Blanc.

Wandelen is voor mij veel meer dan zomaar een leuke hobby. Het is vervlochten met mijn dagelijks leven, ik zou niet meer zonder kunnen en willen. Steeds vaker laat ik de fiets staan en loop ik even naar de supermarkt of de markt. Omdat ik zo lekker fit blijf, me al lopend altijd meteen kan ontspannen, én even kan vertragen.
Dankzij de grote tochten die ik maakte, heb ik geleerd erop te vertrouwen dat alles uiteindelijk goed komt; mits je letterlijk en figuurlijk stappen blijft zetten in je leven. En zoals je op grote tochten op beslissende momenten soms trail angels tegenkomt, zo komen die ook in het gewone leven soms op je pad. Als je onderweg tenminste contact durft te maken. En wie weet, kun jij dan zelf ook zomaar van betekenis zijn voor een ander. Vandaar mijn levensmotto: doe ertoe en maak het verschil.